Omnibusy zasilane prądem z akumulatorów zdobywają uznanie w wielu metropoliach, gdzie władze dążą do poprawy standardu powietrza. Bryki te nie emitują spalin w lokalizacji eksploatacji, dzięki czemu arterie stają się mniej hałaśliwe, a piesi doznają mniejszy niedogodność związany z hałasem motorów spalinowych. Kierowcy chwalą płynność prowadzenia i brak drgań, które towarzyszą konwencjonalnym napędom.
Zasilanie baterii odbywa się przeważnie w porze nocnej, gdy popyt na moc w sieci zasilającym jest mniejsze. Niektóre zajezdnie zaopatrzone są w ogniwa słoneczne, które wspierają czynność napełniania zapasu prądu. Pozostałe rozwiązania zakładają ładowanie szybkie na stacjach terminalach, gdzie autobus dobiera moc w okresie krótkiego postoju między kursami.
Cena eksploatacji elektrycznego omnibusu bywa niższy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ motor elektryczny ma skromniejszą części mobilnych, które ulegają zużyciu. Obsługa wspomnianego pojazdu sprowadza się nierzadko do przeglądu systemu zatrzymującego, resorowania oraz samego napędu. Szoferzy odbywają kursy z dziedziny ekonomicznej techniki prowadzenia, aby jak najpełniej wykorzystać dystans baterii.
Mimo zalet, implementacja taboru bateryjnej wymaga inwestycji w infrastrukturę zasilania oraz unowocześnienie zajezdni. Miasta stopniowo wymieniają przestarzałe bryki na świeższe wersje, testując różne rozwiązania magazynowania energii. Wprowadzenie napędu elektrycznego komunikacji publicznej pasuje w szerszą koncepcję harmonijnego rozwoju obszaru miejskiej, w której cisza, niezanieczyszczone powietrze i wygoda podróżnych idą w duecie.